Kapag naririnig natin ang tungkol sa langit, minsan iniisip natin na ang plano ng Diyos ay iligtas tayo palabas ng mundo. Pero ayon sa Biblia, hindi iyon ang buong kuwento. Ang plano ng Diyos ay hindi lang pag-alis sa kasamaan—ito ay ganap na panunumbalik.
Ang Diyos ay hindi sumusuko sa Kanyang nilikha. Hindi Niya tinatapon ang mundo at gumagawa ng bago dahil pumalpak ang una. Sa halip, aayusin at babaguhin Niya ang lahat.
“Pagmasdan ninyo, ginagawa kong bago ang lahat ng bagay!”
(Pahayag 21:5)
Ang bagong langit at bagong lupa ay hindi fantasy o simbolo lang. Ito ay tunay na hinaharap kung saan ang katuwiran ang naghahari at ang presensya ng Diyos ay lubos na mararanasan ng Kanyang bayan.
Sa kasalukuyan, normal na bahagi ng buhay ang sakit, luha, at kamatayan. Parang accepted na natin na “ganito talaga ang buhay.” Pero sa bagong langit at bagong lupa, hindi na ito normal—wala na ito.
Sa presensya ng Diyos:
wala nang sakit,
wala nang luha,
wala nang kamatayan,
wala nang sumpa ng kasalanan.
(Pahayag 21–22; 2 Pedro 3:13)
Ibig sabihin, ang lahat ng pain na dinadala mo ngayon—physical man, emotional, o spiritual—may expiration date. Hindi ka ginawa ng Diyos para mabuhay sa walang katapusang sakit.
Ang pinakamagandang bahagi ng bagong langit at bagong lupa ay hindi lang ang kawalan ng problema—kundi ang ganap na presensya ng Diyos.
Hindi na limitado ang ugnayan natin sa Diyos sa panalangin lang o pananampalataya. Sa panahong iyon, makakasama natin Siya nang lubos. Walang hadlang. Walang distansya. Walang kasalanan.
Ito ang orihinal na plano ng Diyos mula pa sa Eden—ang makasama ang tao magpakailanman.
Ang kaligtasan ay hindi lang “makapasok sa langit.” Ang mga tinubos ng Diyos ay:
hindi lang tagapanood,
hindi lang bisita,
kundi kasama sa paghahari ni Cristo.
“Kung tayo’y nagtitiis, maghahari rin tayong kasama Niya.”
(2 Timoteo 2:12)
(Pahayag 22:5)
Ang buhay na walang hanggan ay buhay na may layunin—pamumuhay sa ilalim ng perpektong pamamahala ni Cristo.
Ito ang wakas ng kuwento—pero simula ng walang hanggan.
Kung totoo na:
may bagong langit at bagong lupa,
may buhay na walang sakit at kamatayan,
at may kahariang walang hanggan kasama si Cristo,
then the real question is this:
nabubuhay ba tayo ngayon ayon sa kahariang darating?
Ang mga desisyon ba natin ay pang-temporary o pang-eternal?
Ang mga pinahahalagahan ba natin ay sa mundo o sa Diyos?
Nabubuhay ba tayo bilang mga mamamayan ng kaharian ng Diyos kahit nasa lupa pa?
Kung alam kong may mas magandang hinaharap ang Diyos, paano ko haharapin ang hirap ngayon?
May mga bagay ba sa buhay ko na masyado akong nakakapit sa mundo kaysa sa kaharian ng Diyos?
Paano ko maisasabuhay ngayon ang pagiging mamamayan ng kahariang darating?
Ama, salamat dahil ang kuwento ng aming buhay ay hindi nagtatapos sa sakit, kasalanan, o kamatayan. Salamat dahil ginagawa Mo ang lahat ng bagay na bago. Turuan Mo kaming mamuhay ngayon ayon sa kahariang darating—may pag-asa, may kabanalan, at may pananabik sa Iyong presensya. Ikaw ang aming tahanan magpakailanman. Amen.