Ang Pag-asa ng mga Mananampalataya: Ang Rapture

BACKGROUND – Bakit Kailangan ang Pag-asa

Sa panahon natin ngayon, madaling mapagod at matakot. Everywhere you look, may balita ng gulo—gera, sakit, problema sa pamilya, problema sa trabaho. Minsan mapapatanong ka: “Saan ba talaga papunta ang mundo?”

Pero bilang mga mananampalataya kay Jesus, hindi tayo nabubuhay na walang pag-asa. The future is not dark for us. May pangako ang Diyos na nagbibigay-lakas sa ating pananampalataya—ang pangako ng Rapture, ang araw na kukunin ng Panginoon ang Kanyang mga anak upang makapiling Siya magpakailanman.

Bagama’t hindi literal na mababasa sa Bible ang salitang rapture, very clear ang teaching nito sa Scripture.

“Ang Panginoon mismo ay bababâ mula sa langit… at tayo namang mga buháy pa… ay titipunin sa alapaap upang salubungin ang Panginoon sa himpapawid.”
(1 Tesalonica 4:16–17)

This is not escape dahil natatakot tayo sa mundo. This is a reunion—pagtatagpo dahil sa pag-ibig.

MESSAGE – Ano ang Ibig Sabihin ng Rapture sa Ating Buhay

1. Paalala na Pansamantala Lang ang Mundo

The Rapture reminds us na temporary lang ang buhay dito. Hindi ito ang final destination natin. May mas magandang tahanan na inihahanda si Jesus para sa atin.

“Sa bahay ng aking Ama ay maraming silid… Ako’y babalik at isasama ko kayo.”
(Juan 14:1–3)

Hindi tayo ginawa ng Diyos para lang mabuhay, magtrabaho, at mamatay dito. We were created for eternity. Kaya kahit anong hirap ngayon, may dahilan tayong magpatuloy.

2. Kaaliwan at Katiyakan sa Gitna ng Hirap

Noong isinulat ni Pablo ang tungkol sa Rapture, ang goal niya ay comfort, hindi fear.

“Aliwin ninyo ang isa’t isa sa pamamagitan ng mga salitang ito.”
(1 Tesalonica 4:18)

The Rapture assures us na:

• hindi sayang ang pagtitiis mo,

• hindi walang saysay ang pananampalataya mo,

• at hindi permanent ang luha at sakit.

One day, kukunin tayo ng Panginoon—buhay man o patay—at makakapiling natin Siya forever.

3. Panawagan sa Handa at Banal na Pamumuhay

Kung alam nating pwedeng bumalik si Jesus anytime, the question is not “kailan?” but “paano ako nabubuhay ngayon?”

The hope of the Rapture should not make us lazy. It should make us ready.

Ready in our:

• relationship with God,

• obedience,

• love for others.

Living with anticipation means living with purpose.

CONCLUSION – Nabubuhay Ba Tayo Bilang May Pag-asa?

The Rapture is not just future prophecy. It is present motivation.

If Jesus comes today:

• Handa ba ang puso natin?

• Mas attached ba tayo sa mundo, o sa Panginoon?

• Nabubuhay ba tayo para sa temporary, o sa eternal?

Ang pag-asa natin ay hindi sa sistema ng mundo, kundi sa Panginoong darating.

PANGWAKAS NA PAGNINILAY

• Kung babalik si Jesus ngayon, ready ba ako?

• Saan ko inuubos ang oras at lakas ko—sa mundo o sa Diyos?

• How can I live today in a way that honors His coming?

PANALANGIN

Lord, thank You for the hope You have given us. Sa gitna ng kaguluhan ng mundo, we choose to look up to You. Tulungan Mo kaming mamuhay na handa, tapat, at may pananabik habang hinihintay Ka namin. Ikaw ang aming pag-asa ngayon at magpakailanman. Amen.