Sa lahat ng ginagawa ng Diyos, may iisang layunin na nangingibabaw—ang ipakita ang Kanyang kaluwalhatian. Ginagawa Niya ito hindi lamang sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan at katarungan, kundi lalo na sa pamamagitan ng Kanyang biyaya. At ang sentro ng planong ito ay hindi isang sistema, hindi isang doktrina, kundi isang Persona—si Jesu-Cristo.
Bago pa man itinatag ang sanlibutan, may plano na ang Diyos. Isang planong nakaugat sa Kanyang pag-ibig at ganap na natutupad kay Cristo, at sa pamamagitan Niya, sa Kanyang mga hinirang.
“Sapagkat sa Kanya’y pinili Niya tayo bago itinatag ang sanlibutan upang tayo’y maging banal at walang kapintasan sa harapan Niya sa pag-ibig.”
— Efeso 1:4
Ang talatang ito ay paalala na ang ating pananampalataya ay hindi nagsimula sa atin—nagsimula ito sa puso ng Diyos.
Mahalagang maunawaan na ang pagpili ng Diyos ay laging “kay Cristo.” Hindi Niya tayo pinili dahil sa ating sarili, kundi dahil tayo ay itinakdang mapabilang kay Jesus.
Efeso 1:4-6 (Magandang Balita Biblia)
4 Bago pa likhain ang sanlibutan ay pinili na niya tayo upang maging kanya sa pamamagitan ng ating pakikipag-isa kay Cristo at upang tayo'y maging banal at walang kapintasan sa harap niya. Dahil sa pag-ibig ng Diyos, 5 pinili niya tayo upang maging anak niya sa pamamagitan ni Jesu-Cristo, ayon sa kanyang layunin at kalooban. 6 Sa gayon ay purihin ang kaluwalhatian ng kanyang kagandahang-loob na sagana niyang ibinigay sa atin sa pamamagitan ng kanyang minamahal na Anak!
Ang lahat ng biyaya ng Diyos—pagpatawad, pag-ampon, at pagtanggap—ay dumarating lamang sa atin dahil tayo ay nasa kay Cristo. Siya ang sentro ng plano ng Diyos. Kung wala si Cristo, walang kaligtasan; ngunit dahil kay Cristo, ang mga hinirang ay tiyak na maliligtas.
Ito ay nagbibigay sa atin ng kababaang-loob at pasasalamat. Wala tayong maipagmamalaki kundi ang biyaya ng Diyos na ipinahayag kay Jesus.
Ang plano ng Diyos ay hindi lamang desisyon sa nakaraan—ito ay isang ganap na gawain mula simula hanggang wakas.
Ayon sa Kasulatan, ang mga hinirang ay:
Tinawag ng Diyos sa tamang panahon
Tinubos sa pamamagitan ng dugo ni Cristo
Inampon bilang mga anak ng Diyos
Pinapabanal araw-araw
Iniingatan hanggang sa wakas
“At ang mga itinalaga Niya ay tinawag din Niya; at ang mga tinawag Niya ay inaring-ganap; at ang mga inaring-ganap ay niluwalhati Niya.”
— Roma 8:30
Ang kaligtasan ay hindi basta panandaliang karanasan. Ito ay isang buhay na hawak ng Diyos mula umpisa hanggang wakas.
“Na iniingatan ng kapangyarihan ng Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya.”
— 1 Pedro 1:5
Hindi lahat ay tumatanggap kay Cristo, ngunit ang mga hinirang ng Diyos ay tiyak na lalapit sa Kanya.
(Juan 6:65; 10:26–29)
Hindi ito nangangahulugan na tayo ay pinilit. Sa halip, binago ng Diyos ang ating puso upang kusang tumugon sa Kanyang tawag. At kapag tayo ay nasa Kanyang kamay, walang sinuman ang makaaagaw sa atin.
Ito ang nagbibigay sa atin ng kapayapaan sa gitna ng kahinaan at pagsubok: ang Diyos na pumili ay Siya ring nag-iingat.
Kung ang Diyos ang nagsimula ng ating kaligtasan, maaari tayong:
Magtiwala kahit sa gitna ng pagsubok
Magalak kahit may kahinaan
Mamuhay nang may katiyakan, hindi takot
Ang katiyakang ito ay hindi lisensya sa kasalanan, kundi lakas upang mamuhay nang may kabanalan at pasasalamat.
Habang tayo’y tahimik sa harap ng Diyos, itanong natin:
Ano ang kahulugan sa iyo ng “pinili bago itinatag ang sanlibutan”?
Paano ka hinihikayat ng katotohanang ang Diyos ang gumagawa ng buong proseso ng kaligtasan?
Paano nito binabago ang iyong pananampalataya at araw-araw na pamumuhay?
Ama, salamat dahil ang aming kaligtasan ay nakaugat sa Iyong walang hanggang plano at natutupad kay Cristo. Turuan Mo kaming magtiwala, magalak, at mamuhay para sa kaluwalhatian ng Iyong biyaya. Ikaw ang pumili, Ikaw ang tumawag, at Ikaw rin ang mag-iingat hanggang wakas. Amen.
Ang plano ng Diyos kay Cristo at sa Kanyang mga hinirang ay isang plano ng:
Kaluwalhatian,
Biyaya, at
Katiyakan.
Kung tayo ay kay Cristo, tayo ay ligtas—hindi dahil sa ating lakas, kundi dahil sa katapatan ng Diyos.